Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.
Σήμερα, η ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς έχει επιβάλει την άποψη ότι τόσο το Φασιστικό κίνημα του Μουσολίνι όσο και το Εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα του Χίτλερ ανήκουν στη δεξιά πλευρά του πολιτικού χάρτη, και μάλιστα στην άκρα δεξιά. Φυσικά, αυτή η πολιτική κατάταξη είναι εντελώς ψευδής και ανιστόρητη.
Οι πολιτικές ρίζες του Μουσολίνι είναι ξεκάθαρες: φυλακίστηκε ως αναρχικός στην Ελβετία, ενώ αργότερα διετέλεσε με τεράστια επιτυχία αρχισυντάκτης του οργάνου του Σοσιαλιστικού/Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας, της εφημερίδας Avanti. Λόγω της σύγκρουσής του με την επίσημη γραμμή του κόμματος, που δεν ήθελε την είσοδο της Ιταλίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, ο Μουσολίνι παραιτήθηκε. Η απώλειά του ήταν τόσο σημαντική για το Σοσιαλιστικό/Κομμουνιστικό Κόμμα, που ο ίδιος ο Λένιν επισκέφθηκε τον Μουσολίνι στο σπίτι του στην Ιταλία για να τον μεταπείσει. Στις αρχές του εθνικισμού τον μύησε ο Ντ' Ανούντσιο, και το αποτέλεσμα του «παντρέματος» των εθνικών αξιών με εκείνες του σοσιαλισμού δημιούργησε τον Φασισμό. Ο Μουσολίνι ποτέ δεν έπαψε να διατηρεί καλές σχέσεις με τους παλιούς του συντρόφους, ούτε τους δίωξε ποτέ, παρά τη σκληρή κριτική που ασκούσε στον κομμουνισμό.
Όσον αφορά τον πολιτικό προσανατολισμό του Χίτλερ, το μνημείο του Γερμανικού Μετώπου Εργασίας (DAF), στο οποίο παραθέτονται τα λόγια του ίδιου, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας:
«Είμαι Σοσιαλιστής, διότι μου φαίνεται ακατανόητο να φροντίζει και να χειρίζεται κανείς μια μηχανή με επιμέλεια, αλλά τον ευγενέστερο αντιπρόσωπο της εργασίας, τον ίδιο τον άνθρωπο, να τον αφήνει να παρακμάζει.»
Όταν ο Χίτλερ ήταν παιδί, η έννοια της δεξιάς ήταν ταυτισμένη με τη μοναρχία, και ο μονάρχης με το έθνος. Στην πολυεθνική αυτοκρατορία της Αυστροουγγαρίας, το γερμανικό έθνος των Αυστριακών βρισκόταν σε αποδόμηση, καθώς οι πολυπληθείς σλαβικοί πληθυσμοί κατελάμβαναν όλο και περισσότερες εξουσίες, επιβάλλοντας τη σλαβική κουλτούρα. Από την εφηβεία του, ο Χίτλερ γοητεύτηκε από την εθνική ρητορική των αντιμοναρχικών οργανώσεων που ζητούσαν τη διάλυση της αυτοκρατορίας και την επανένωση της Αυστρίας με τη Γερμανία. Μάλιστα, συνελήφθη ως έφηβος από την αστυνομία σε αντιμοναρχική διαδήλωση, αλλά κατόρθωσε να δραπετεύσει κατά τη μεταγωγή του στο τμήμα.
Κάτι ελάχιστα γνωστό είναι πως ο χαιρετισμός «Heil», που έγινε ο επίσημος χαιρετισμός του Ράιχ, ήταν ο χαιρετισμός των αντιμοναρχικών οργανώσεων της Αυστροουγγαρίας, σε αντίθεση με τον χαιρετισμό «Hoch» που χρησιμοποιούσε το πλήθος κατά την εμφάνιση μελών της μοναρχικής οικογένειας. Οι σχέσεις του Χίτλερ με τη δεξιά ήταν πάντοτε τραυματικές.
Κατά την απόπειρα του «Πραξικοπήματος της Μπυραρίας» το 1923, λίγοι γνωρίζουν τον ρόλο της δεξιάς και την προδοσία που υπέστη ο Χίτλερ από αυτήν. Η απόπειρα ήταν αποτέλεσμα της πανεθνικής αγανάκτησης για την εισβολή και κατοχή της κοιλάδας του Ρουρ από τους Γάλλους. Δεν αποτελούσε αποκλειστικό σχέδιο του Χίτλερ, αλλά κοινή προσπάθεια δεξιών οργανώσεων με τη συμμετοχή του κόμματός του. Το σχέδιο δημιουργήθηκε από κοινού από τον Χίτλερ και τον Γκούσταβ φον Καρ. Ο Φον Καρ ήταν ο Κρατικός Επίτροπος της Βαυαρίας και σκληρός δεξιός, με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και την ανάληψη της εξουσίας από εθνικές δυνάμεις. Μόλις όμως φάνηκε ότι η απόπειρα αποτυγχάνει, ο Φον Καρ άλλαξε στρατόπεδο, ενδύθηκε ξανά την κρατική του ιδιότητα και συντάχθηκε με τις κυβερνητικές δυνάμεις, συλλαμβάνοντας τους άνδρες του Χίτλερ.
Αργότερα, όταν ο Χίτλερ ανήλθε στην εξουσία, το έντονα φιλοεργατικό του πρόγραμμα και οι διακηρύξεις ότι στη Γερμανία δεν θα υπάρχουν πλέον τάξεις, τον έφεραν απέναντι στη δεξιά και ιδιαίτερα στην παλαιά αριστοκρατική τάξη της Πρωσίας, η οποία τον πολέμησε με κάθε τρόπο. Τελικά, η δεξιά της Γερμανίας ήταν εκείνη που του κατάφερε τα πιο θανάσιμα χτυπήματα μέσω της τάξης των Γιούνκερς (Junkers), των Πρώσων αριστοκρατών αξιωματικών.
Είναι, λοιπόν, λάθος και ανιστόρητος ο χαρακτηρισμός του κόμματος του Χίτλερ ως «ακροδεξιού». Σύσσωμη η δεξιά και η ακροδεξιά της Ευρώπης στον πόλεμο τάχθηκε υπέρ των Βρετανών και πολέμησε τη Γερμανία του Χίτλερ.
No comments:
Post a Comment