«The real mortal blow to the mafia will be dealt when we are allowed to sweep not only among the prickly pears, but through the corridors of the prefectures, the police headquarters, the grand noble palaces and, why not, even some ministries! If the mafia inspires fear, the State must inspire even more!»
Cesare Mori
ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
250 χρόνια προδοσίας και αίματος
Η «κοινή ιστορία» Ελλάδας–Ρωσίας είναι μια μία ιστορία γεμάτη ψέματα, εκμετάλλευση και προδοσία. Από τον τσαρικό δεσποτισμό ως τον σοβιετικό μπολσεβικισμό και τον πουτινικό νεο-σταλινισμό, η Ρωσία στάθηκε πάντα απέναντι στα ελληνικά συμφέροντα.
1770 – Ορλωφικά: Οι Ρώσοι ξεσήκωσαν τους Έλληνες για να αποδυναμώσουν τον Σουλτάνο, όμως τους πρόδωσαν και τους άφησαν μόνους και αβοήθητους. Ακολούθησαν σφαγές, καταστροφές και μαζικοί εξανδραποδισμοί. Το πρώτο μεγάλο ρωσικό έγκλημα εις βάρος του Ελληνισμού.
1798–1807 – Επτάνησα: Η Ρωσία συμμαχεί με τους Τούρκους (!) και δημιουργεί το «Ρωσο-Οθωμανικό» μόρφωμα στα Επτάνησα. Όχι απελευθέρωση, αλλά νέος ζυγός. Αντί για προστασία, μας έδεσαν πιο σφιχτά στην Πύλη.
1821 – Επανάσταση: Ο Τσάρος Αλέξανδρος όχι μόνο δεν βοήθησε, αλλά αποκήρυξε τον Υψηλάντη και επέτρεψε στον Σουλτάνο να καταπνίξει το κίνημα στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Η Ρωσία επέλεξε την στήριξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αντί για τη στήριξη των Ελλήνων.
1821–1829 – Μετάβαση: Ακόμη κι όταν φάνηκε ότι ο Αγώνας επρόκειτο να ευοδωθεί, η Ρωσία δεν ήθελε ανεξάρτητη Ελλάδα. Πρότεινε τρία υποτελή στην Πύλη κρατίδια – ακρωτηριασμένα και αδύναμα. Η «Μεγάλη Ρωσία» δεν άντεχε να δει μια μικρή Ελλάδα ελεύθερη.
1840–1908 – Πανσλαβισμός: Η Ρωσία καλλιέργησε τον μύθο της «Μεγάλης Βουλγαρίας» και πυροδότησε το Μακεδονικό ζήτημα. Χρηματοδότησε, εξόπλισε και προστάτεψε βουλγαρικές συμμορίες που τρομοκρατούσαν τον ελληνικό πληθυσμό.
1899–1913 – Υπονόμευση Ορθοδοξίας: Η Ρωσία ανέτρεψε την ελληνική κυριαρχία στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και απαίτησε το Άγιο Όρος υπό ρωσικό έλεγχο.
1914–1919 – Α΄ Παγκόσμιος: Η Ρωσία διεκδίκησε την Κωνσταντινούπολη για τον εαυτό της και άσκησε βέτο στην ελληνική παρουσία στη Μικρά Ασία. Στην Κριμαία οι μπολσεβίκοι ξερίζωσαν ελληνικές κοινότητες.
1919–1922 – Μικρασιατική Καταστροφή: Η Σοβιετική Ρωσία έδωσε χρυσό, όπλα και στρατιωτικούς συμβούλους στον Κεμάλ. Ο ελληνικός στρατός πολεμούσε, ενώ η Μόσχα εξόπλιζε τους σφαγείς του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Χωρίς τη ρωσική στήριξη, ο Κεμάλ δεν θα είχε νικήσει.
1934–1938 – Κομιντέρν & εκκαθαρίσεις: Η ΕΣΣΔ επινόησε «μακεδονικό έθνος» στα χαρτιά και την ίδια στιγμή εκκαθάριζε χιλιάδες Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης.
1946–1949 – Συμμοριτοπόλεμος: Η Ρωσία αιματοκύλησε την Ελλάδα υποκινώντας κομμουνιστική ανταρσία με στόχο να αποσπάσει τη Μακεδονία και να την χαρίσει στους δορυφόρους της.
1955–1974 – Κύπρος: Από την υπονόμευση της Ένωσης έως τη σιωπή στην τουρκική εισβολή, η Ρωσία έπαιξε το παιχνίδι της Τουρκίας. Με το «βέτο» της στην ισχυρή αντίδραση του ΝΑΤΟ, άφησε την Κύπρο να αιμορραγήσει.
1961–1969 – Απειλές & Υπονόμευση: Η ΕΣΣΔ απείλησε να αφανίσει την Ελλάδα και να ισοπεδώσει ακόμη και την Ακρόπολη με πυρηνικά. Ο «αδελφός λαός» μας ήθελε σβησμένους από τον χάρτη.
1991 – Σκόπια: Η Ρωσία πρώτη αναγνώρισε τα Σκόπια ως «Μακεδονία». Πισώπλατη μαχαιριά στον ελληνισμό, ωμή προσβολή της Ιστορίας.
1991–σήμερα – Πατριαρχείο: Συνεχής υπονόμευση της Οικουμενικής Πατριαρχίας, διείσδυση στην Αφρική, διαρκής προσπάθεια διάσπασης της Ορθοδοξίας με σκοπό τον έλεγχο των πιστών.
2017–σήμερα – Τουρκία: Οι Ρώσοι παρέδωσαν S-400, χτίζουν πυρηνικό σταθμό, κάνουν κοινά σχέδια με τους Τούρκους σε Συρία και Καύκασο. Ενισχύουν τον πιο θανάσιμο εχθρό της Ελλάδας.
2020–2021 – Αγία Σοφία και Αφρική: Υποστήριξαν την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και ταυτόχρονα ίδρυσαν «ρωσική Εξαρχία» για να διαλύσουν το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.
2022 – Ουκρανία: Οι Ρώσοι καταστρέφουν τον ελληνισμό της Μαριούπολης, ισοπεδώνουν κοινότητες, σκοτώνουν Έλληνες ομογενείς. Και παράλληλα κηρύσσουν την Ελλάδα «εχθρικό κράτος».
"Now the giant struggles of Hari-Wuotan's son, Donar, also become clear. They are the battles of the divine leaders of the Aryan race with the last descendants of the pre-world giants of the fourth race who actually lived. Therefore, the many giant legends are real historical memories of the people in legendary form ..."
— Guido von List
“Democracy has deprived people’s lives of style. Fascism restores style: that is a line of conduct, that is color, strength, the picturesque, the unexpected, the mystical; in short, everything that matters to the soul of the masses. We play the lyre on all its strings, from violence to religion, from art to politics.”
Benito Mussolini
Oswald Spengler, Prussian Socialism
“My knowledge of pain, acquired with the sword, taught me not to be afraid. And just as in duels you must concentrate on your enemy’s cheek, so too must you in war. You cannot waste time on feints and evasions. You must decide on your objective and go for it.”
– Otto Skorzeny
"The spiritual decline of the Earth has progressed so far that peoples are in danger of losing their last spiritual strength; the strength that makes it possible even to see the decline and to appraise it as such."
- Martin Heidegger, Introduction to Metaphysics.
“Fascism is not a doctrine: it is a dark and ancient will written in our blood, in our soul. If it is different for each nation, then each nation has its own way of saving itself. She finds it deep within herself.”—Maurice Bardèche, ‘What is Fascism?’ (1961)
Το τηλέφωνο χτύπησε το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς, με την είδηση που μεταφέρθηκε από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής να είναι όχι απλώς άσχημη, αλλά σοκαριστική: «Άστα να πάνε, πέθανε ο Ισίδωρος…».
Θα ήταν ψέμα και υπερβολή εάν έλεγα ότι ήμουν «κολλητός» με τον Ισίδωρο. Είχαμε, όμως, καλή «χημεία» και επικοινωνία όποτε βρισκόμασταν, γι’ αυτό και η απώλειά του με συγκλόνισε. Ο Ισίδωρος «Hjarulv Henker» Γαλάνης είναι ένας Ακτιβιστής των Ιδεών μας, με κύρια δραστηριοποιημένη έκφρασή του το στιχουργικό και ηχητικό μουσικό μήνυμα. Κιθαρίστας επί σειρά ετών σε μία σειρά συγκροτημάτων όπως Der Sturmer, Wodulf, Dreadful Relic και No Surrender (στην αρχική μορφή τους).
Δεν περιορίστηκε, όμως, μόνο σε αυτό τον τομέα. Συνέβαλε, επίσης, στις μεταφράσεις αρκετών βιβλίων ιδεολογικού και ιστορικού περιεχομένου, συμμετείχε σε πολιτικές εκδηλώσεις και πορείες της κυριότερης έκφρασης του Ελληνικού εθνικιστικού κινήματος της Χρυσής Αυγής, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι ήταν στενά «κομματικοποιημένος».
Χρησιμοποίησα νωρίτερα τη λέξη – έκφραση «είναι« και όχι «ήταν», ακριβώς επειδή δεν θεωρώ ως «ανενεργό» πλέον τον Ισίδωρο. Κάθε Νεκρός που έχει συμβάλει με το «λιθάρι» του ή τις «πέτρες» του στον αρμό του κτισίματος των Ιδεών μας, δεν έχει στενά παρελθοντολογική έννοια ούτε «ημερομηνία λήξης», καθώς παραμένει Για Πάντα Ζωντανός μέσα από τα έργα και τις πράξεις του.
Αυτό συμβαίνει και με τον Ισίδωρο. Τον πάντοτε χαμογελαστό Σύντροφο, τον «Έλληνα Dave Murray» όπως τον αποκαλούσα (λόγω της εμφανούς ομοιότητάς του με τον πασίγνωστο κιθαρίστα των Iron Maiden), με αποτέλεσμα να γελάει με το «παρατσούκλι» που του απέδιδα.
Κλείνοντας αυτό το σύντομο – περιεκτικό In Memoriam για τον Ισίδωρο, τονίζω ότι η Τιμή στην Μνήμη των Νεκρών αποτελεί το Νέκταρ που τους τρέφει και τους διατηρεί Ακμαίους, Υπερήφανους, Αγέρωχους δίπλα στους Θεϊκούς Θρόνους του Ολύμπου και ως εκ τούτου, Αιώνιους, Αθάνατους. Ο Μεγαλύτερος Φόρος Τιμής και Σεβασμού σε κάθε Νεκρό Σύντροφο που έριξε το δικό του «κλαδί» ή «κούτσουρο» στην παντοτινά άσβεστη φωτιά των Ιερών Ιδεών μας είναι να συνεχίζουμε με μεγαλύτερη ορμή, δύναμη και όρεξη τον Αέναο Αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας που πρεσβεύουμε και υπερασπιζόμαστε.
Σύντροφε Ισίδωρε, Ζεις Για Πάντα
στις Εμπνεύσεις και τις
Πράξεις μας!
Γιώργος
“In folklore, the Wild Hunt is an entourage of supernatural beings heard at night, mainly during late autumn and winter and especially around Christmas and New Year. The motif is spread all over Europe with different names of the leaders of the hunt, often a god, goddess or some mythological figure – sometimes an ancient legendary king – accompanied by the souls of the dead. In the Germanic variant it is often Odin (Woden, Wotan) who leads the hunt, accompanied by fearsome ghostly dogs. Not infrequently, dead warriors appear as part of the hunting entourage, sometimes whole armies, and the leader of the hunt often appears as a warrior on horseback.”
- Anders Kaliff & Terje Oestigaard, Werewolves, Warriors and Winter Sacrifices (Unmasking Kivik and Indo-European Cosmology in Bronze Age Scandinavia)
